شب‌ها در پارک راه می‌روم
و به عکس ماه در آب - اگر باشد - سلام می‌کنم.
تاريکی از سوت می‌ترسد.
سوت می‌زنم
         و خوشبختم.

عباس معروفی

... و من به سیاهی شب، به سپیدی ماه و به زلالی آب خوشبختم و سوت می زنم!